حسرت چه کسی از همه بیشتر است؟

https://s27.picofile.com/file/8457106868/%D8%AD%D8%B3%D8%B1%D8%AA_%DA%86%D9%87_%DA%A9%D8%B3%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D9%87%D9%85%D9%87_%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%9F.jpg


اینکه مسلمانی لباس فاخر بپوشد و در خانه‌ای ویلایی سکونت کند به خودی خود اشکالی ندارد حتی سفارش دین این است که انسان تا آنجا که می‌تواند باید اسباب رفاه و آسایش را برای خانواده‌اش فراهم کند. آنچه در اسلام مورد نکوهش است مال‌اندوزی طمع‌ورزانه است که انسان را از آخرت غافل می‌کند.

در قرآن آمده که حضرت سلیمان علیه‌السلام از خداوند سلطنتی باشکوه درخواست کرد که هیچ یک از پیشینیان و آیندگان از آن برخوردار نبوده و نخواهند بود. اگر برخورداری از مواهب دنیوی، اشکال داشت پیامبر خدا که از مقام عصمت برخوردار است نباید چنین چیزی را از خدا درخواست می‌کرد.

همینطور قرآن کریم از ثروت با عنوان «خیر» نام برده است، مانند: «کتب علیکم اذا حضر احدکم الموت ان ترک خیرا...». (بقره:۱۰۸) و نیز آیه‌ی «و انّه لحبّ الخیر لشدید». (عادیات:۸)  خداوند به پیامبر صل الله علیه و آله توصیه می‌کند خودش را از مواهب زندگی دنیا محروم نکند. (قصص:۷۷)

در روایتی آمده که از امیرمؤمنان على علیه السلام سؤال کردند: چه کسى حسرتش از همه بیشتر است؟
فرمودند: کسى که اموال خود را در ترازوى سنجش اعمال دیگران ببیند، خداوند او را به خاطر اموالش وارد دوزخ کند، و وارث او را به خاطر آن وارد بهشت سازد. (بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۱۴۲)

در اسلام مال و ثروت هیچ وقت تحقیر نشده است، نه تولیدش، نه مبادله اش، نه مصرف کردنش؛ بلکه همه این‌ها تأکید و توصیه شده است و برای آن‌ها شرایط و موازین مقرر شده است و هرگز ثروت از نظر اسلام دور افکندنی نیست بلکه دور افکندنش (اسراف، تبذیر، تضییع مال) حرام قطعی است.

منبع : باشگاه خبرنگاران جوان

ارسال نظر برای این مطلب

کد امنیتی رفرش

مطالب مشابه